Síða 13

Vikuviðtalið: Arna Lára Jónsdóttir

Ég heiti Arna Lára og er fædd á gamla sjúkrahúsinu á Ísafirði þann 30. maí 1976. Foreldrar mínir eru þau Sigríður Bragadóttir og Jón Jakob Veturliðason. Ég á tvo bræður sammæðra þá Braga og Gulla, og svo tvö samfeðra systkin Jón Smára og Eddu. Ég er alin upp á Ísafirði með öllum þeim forréttindum og frelsi sem því fylgir. Foreldrar mínir voru ung þegar ég fæddist sem varð kannski til þess að ég bjó og var mikið á heimili ömmu og afa, Láru og Braga Magg. Þau eiga stóran þátt í uppeldi mínu.

Eins og önnur börn á Ísafirði fór ég að vinna snemma í fiski. Vinsælustu vinnustaðirnir voru Íshúsfélagið, Norðurtanginn og rækjuverksmiðjan. Ég fór að vinna í Íshúshúsfélaginu en þar voru bæði amma og mamma að vinna auk flestra vinkvenna minna. Í Íshúsfélaginu lærðum við að vinna og svo var auðvitað félagsþátturinn mikilvægur og líflegur.

Ég fékkst líka við ýmislegt annað en að vinna í Íshúsinu og  vann í bíó, fiskibúðinni og Brúarnesti. Þó svo ég hafi alltaf haft gaman af vinnu þá gekk ég líka menntaveginn. Eftir skólagöngu í Grunnaskólanum á Ísafirði fór ég í Menntaskólann á Ísafirði sem hét þá Framhaldsskóli Vestfjarða og útskrifaðist þaðan vorið 1996. Þá var haldið suður á leið í Háskóla Íslands.

Þegar ég var komin suður fór ég í stjórnmálafræði eftir stutta umhugsun en hafði verið búin að skrá mig í lögfræði en fannst það ekki nógu líflegt fyrir mig. Það var virkilega góð ákvörðun.

Ég átti mitt fyrsta barn Hafdísi, á námsárunum með þáverandi sambýlismanni mínum. Hún var bara nokkra daga gömul þegar hún fékk að fara í fyrstu tímana sína í HÍ en það hlýtur að hafa haft góð áhrif á hana þar sem hún er núna í doktorsnámi í efnafræði í Oxford. Eftir stjórnmálafræðina bætti ég við mig viðskiptafræði og tók hluta af náminu í Kaupamannahöfn þar sem seinni dóttir okkar Helena fæddist. Hún er með sterkar vestfirskar rætur og er að ljúka stýrimannsnámi við Tækniskólann nú í vor.

Eftir dvölina í Kaupamannahöfn var haldið aftur heim á Ísafjörð. Mér bauðst vinna hjá Atvinnuþróunarfélagi Vestfjarða þar sem ég öðlaðist fjölbreytta reynslu af atvinnu- og byggðaþróun á Vestfjörðum sem hefur gagnast mér afar vel. Aðalsteinn Óskarsson fyrrum framkvæmdastjóri Atvinnuþróunarfélagsins var sérlega góður mentor. Lengst af starfaði ég hjá Nýsköpunarmiðstöð Íslands eða allt til 2020 þegar ég réði mig sem svæðisstjóri Eimskips á Vestfjörðum.        

Á Ísafirði kynntist ég núverandi sambýlismanni mínum Inga Birni Guðnasyni sem ætlaði að stoppa tímabundið fyrir vestan og er þar enn 18 árum seinna. Saman eigum við Dag 12 ára sem heldur okkur á tánum.

Pólitíkin

Ég fór snemma að hafa áhuga á pólitík þótt ég hafi ekki verið virk í stjórnmálastarfi fyrr en ég gekk í Samfylkinguna árið 2005. Ég er alin upp eftir gildum Kvennalistans og sótti marga fundi í fylgd mömmu og ég er viss um að það hafi verið mótandi og mannbætandi, og haft meiri áhrif en ég geri mér grein fyrir.  Það var svo fyrir bæjarstjórnarkosningarnar árið 2006 að Bryndís Friðgeirsdóttir fyrrum bæjarfulltrúi Ísafjarðarbæjar hvatti mig til að bjóða mig fram en hún hafði þá ákveðið að hætta og vildi styðja mig til stjórnmálaþátttöku. Ég tók slaginn og síðan þá hef ég litið á Bryndís sem pólitíska móður mína, og hún hefur stutt mig og Samfylkinguna með ráðum og dáð í gegnum tíðina. Það þurfa allir að eiga eina Bryndísi í sínu lífi.

Nú í febrúar sagði ég mig úr bæjarstjórn Ísafjarðarbæjar eftir 19 ára setu. Ég hef verið mjög lánsöm með samferðafólki í pólitíkinni og mér hefur verið treyst fyrir ýmsum trúnaðarstörfum fyrir bæinn. Vænst þótti mér um að fá traust til að sinna starfi bæjarstjóra en það fylgir því mikill heiður að fá stýra heimabænum sínum og þá sérstakalega að fá taka þátt í uppbyggingunni og vextinum síðustu ár.

Meðfram sveitarstjórnarmálunum hef ég líka tekið virkan þátt í starfi Samfylkingarinnar á landsvísu. Ég hef tekið nokkrum sinnum sæti á Alþingi sem varamaður frá árinu 2009 og var svo kosin þingmaður Norðvesturkjördæmis í nóvember síðastliðnum. Um tíma gegndi ég líka starfi ritara flokksins.

Þátttaka í stjórnmálastarfi hefur verið mikið heillaskref fyrir mig þótt mörgum ói við að taka þátt í slíku starfi. Í gegnum pólitíkina hef ég kynnst fjölmörgum og bætt við mig nánum vinum sem  er ómetanlegt. Það er líka gefandi að fá að taka þátt í mótun samfélagsins þótt mörg krefjandi verkefni séu hluti af þeirri vinnu.

Það var mikill heiður fyrir mig að vera kosin á Alþingi í nóvember sem þingmaður Samfylkingarinnar í Norðvesturkjördæmi. Það er algjör forréttindi að fá að starfa á þessum vettvangi og ég hlakka til að takast á við verkefnin og leggja mitt á vogarskálarnar.

Rauði krossinn: Hrafnhildur Ólöf nýr formaður í Barðarstrandarsýslu

Aðalfundur Rauða Krossins í Barðastrandarsýslu var haldinn 4. mars síðstliðinn í Félagsheimili Patreksfjarðar. Þrettán sjálfboðaliðar mættu á fundinn. Fundarstjóri var Helga Gísladóttir og ritari Theodóra Jóhannsdóttir.

Svanhvít Sjöfn Skjaldardóttir fráfarandi formaður fór yfir skýrslu deildar og það góða starf sem hefur verið unnið á árinu 2024. Þar á meðal kom fram að Nytjamarkaðnum gengur vel og að sjálfboðaliðarnir vinna af hendi óeigingjarnt starf.

Deildin fjárfesti í fjórum hjartastuðtækjum fyrir ágóða af nytjamarkaði og afhenti félagsstarfi eldri borgara á svæðinu. Nytjamarkaðurinn fjármagnaði einnig Bjargvættarnámskeið fyrir börn. Má einnig nefna að stjórnin yfirfór allar fjöldahjálparstöðvar á svæðinu og haldið var skyndihjálparnámskeið fyrir sjálfboðaliða sem gekk vel.

Miklar breytingar urðu á skipan stjórnar. Í nýrri stjórn eru:

Formaður: Hrafnhildur Ólöf Ólafsdóttir

Gjaldkeri: Asia Biernacka

Ritari: Theodóra Jóhannsdóttir

Meðstjórnandi: Patrekur Súni Reehaug

Meðstjórnandi: Hekla Ösp Ólafsdóttir

Varamaður: Pálína Kristín Hermannsdóttir

Varamaður: Silja Björg Ísafoldardóttir

Nýkjörinn formaður og fráfarandi formaður. Myndir: Helga Gísladóttir.

Elding: vonbrigði með afstöðu bæjarráðs Ísafjarðarbæjar

Smábátar í Flateyrarhöfn. Mynd: Kristinn H. Gunnarsson.

Stjórn Eldingar hefur sent frá sér yfirlýsingu þar sem lýst er yfir vonbrigðum með bókun bæjarráðs Ísafjarðarbæjar er varðar breytingar á reglugerð um strandveiðar og send var inn í samráðsgátt stjórnvalda. 

„Við, sem störfum við strandveiðar og treystum á þær sem lífsviðurværi okkar, hörmum þá afstöðu sem fram kemur í bókun bæjarráðs Ísafjarðarbæjar frá 17. mars 2025. Sú stefna sem þar er mörkuð tekur ekki mið af hagsmunum strandveiðisjómanna og grefur frekar undan tilvist strandveiða í núverandi mynd.  Þetta er ekki síst undarleg umsögn þar sem hún fjallar ekki um þau atriði sem Matvælaráðherra sendi til umsagnar, heldur allt aðra þætti.

Í stað þess að fagna auknum strandveiðum leggst bæjarráð gegn þeim, sem þykja verður all sérstakt í ljósi þess að flest bæjarfélög fagna auknum umsvifum í höfnum sínum.  Ennfremur hefur Matvælaráðherra lýst því yfir að fjölgun daga muni ekki skerða hlut annarra, þannig að hér verði um að ræða hreina viðbót við umsvif í höfnum Ísafjarðarbæjar sem gerir umsögn bæjarráðs enn undarlegri.  Til áréttingar sendi Matvælaráðherra þrjú atriði til umsagnar, 1) Umsóknarfrestur til strandveiða, 2) Skilyrði um eignarhald, 3) Skil á aflaupplýsingum.  Í engu var þessum þremur spurningum svarað efnislega af bæjarráði Ísafjarðarbæjar.  Það verður seint talið til vandaðrar stjórnsýslu að geta ekki svarað efnislega því sem að þeim er beint.  Slík vinnubrögð geta stjórnmálamenn ekki leyft sér vilji þeir að mark sé tekið á þeim.“

Hornstrandir júlí 1939. 

Ljósmynd Hjálmar R. Bárðarson

Horn. Áraskip í lendingu. Fiskhús á kambinum ofan við fjöruna. Hrúga af rekavið efst í fjörunni. Hornstrandir 1939.

„Sjósókn var alla tíð stunduð á Hornströndum ekki síður en búskapur og svo var einnig að Horni.

Á myndinni t.v. er hluti af skipakostinum á kambinum neðan við bæinn að Horni að sumri 1939. Húsin á kambinum eru tengd útgerðinni, en bæjarhúsin standa uppi á brekkubrún nokkru ofar.“ 

Af vefsíðunni sarpur.is

Vestri fær leikmann frá Suður-Afríku

Vestri hefur fengið til sín í varnarsinnaðan miðjumann frá Suður Afríku fyrir átökin í Bestu deildinni í sumar.

Sá heitir Thibang Sindile Theophilus Phete, betur þekktur sem Cafu Phete.
Hann er þrítugur og er uppalinn hjá MIlano United í heimalandinu. Hann hélt til Portúgals árið 2014 og hefur spilað þar lengst af á ferlinum. Hann hefur spilað 87 leiki í efstu deild þar í landi.

Hann getur einnig leyst stöðu varnarmanns. Hann mun koma til móts við liðið Í Tenerife en liðið er þarí æfingaferð.

Þá greinir fotbolti.net frá því að eftirtaldir leikmenn séu komnir til félagsins og farnir frá því.

Komnir
Guy Smit frá KR
Diego Montiel frá Svíþjóð
Emmanuel Agyeman Duah frá Færeyjum
Kristoffer Grauberg Lepik frá Svíþjóð
Anton Kralj frá Svíþjóð
Daði Berg Jónsson frá Víkingi (á láni)
Guðmundur Páll Einarsson frá KFG
Birkir Eydal frá Herði

Farnir
Benedikt V. Warén í Stjörnuna
Andri Rúnar Bjarnason í Stjörnuna
William Eskelinen til Finnlands
Ibrahima Balde í Þór
Pétur Bjarnason
Jeppe Gertsen
Elvar Baldvinsson í Völsung
Aurelien Norest
Inaki Rodriguez
Friðrik Þórir Hjaltason
Ívar Breki Helgason í Hörð

Sameiginleg æfing þyrlusveitar og áhafnarinnar á Þór

Æft var við Þrídranga og sigmönnum slakað þar niður og ástand vitans kannað. Eftir tæplega tveggja tíma æfingu var hífingum lokið og þyrlan hélt þá aftur til Reykjavíkur.

Þyrlusveit Landhelgisgæslunnar og áhafnir varðskipanna halda reglulega sameiginlegar æfingar til að stilla saman strengi sína.

Í fyrradag fór þyrluæfing fram með áhöfninni á Þór sem var við eftirlitsstörf norðvestur af Geirfuglaskeri. Um þessar mundir stendur yfir þjálfun á tveimur nýjum sigmönnum í þyrlusveitinni sem þurfa að gangast undir umfangsmikla grunnþjálfun.

Þyrlusveit Landhelgisgæslunnar og áhafnir varðskipanna halda reglulega sameiginlegar æfingar,

Landsþingi Sam­bands ís­lenskra sveit­ar­fé­laga

Sigríður Júlía í pontu á landsþingi 2025.

Landsþing Sambands íslenskra sveitarfélaga sem hefur æðsta vald í málefnum sambandsins kemur saman árlega í í ár er fundurinn haldinn í dag 20 mars. 

Ísafjarðarbær á þrjá kjörna landsþingsfulltrúa, sem jafnframt hafa atvæðisrétt. Það eru þau Gylfi Ólafsson, Nanný Arna Guðmundsdóttir og Steinunn Guðný Einarsdóttir. Þá eru framkvæmdastjórar sveitarfélaga með málfrelsi á þinginu.

Á dagskrá þingsins, fyrir utan hefðbundin þingstörf, eru ávörp frá innviðaráðherra og mennta- og barnamálaráðherra og kynningar á stöðu fjármála sveitarfélaga vegna kjarasamninga og breytingum á Jöfnunarsjóði. Þá eru lagðar fram tillögur frá þingfulltrúum.

Þá mun Heiða Björg Hilmisdóttir núverandi formaður Sambands íslenskra sveitarfélaga láta af formennsku í dag. Tillaga um að hægt sé að víkja formanni frá störfum var lögð fram á þinginu, en talsverð óánægja hefur ríkt með Heiðu Björg sem formann að undanförnu.

Vesturbyggð: 20 m.kr. til kaupa á björgunarskipi

Ráðhús Vesturbyggðar.

Bæjarstjórn Vesturbyggðar samþykkti á fundi sínum í vikunni að styrkja kaup Landsbjargar á nýju björgunarskipi til Patreksfjarðar um 20 m.kr., sem greidd verða á næstu fjórum árum.

Erindi barst frá Björgunarbátasjóð Barðastrandarsýslu dags. 19. febrúar 2025 um stuðning frá Hafnasjóði Vesturbyggðar. Í erindinu kemur fram að nú sé komið að endurnýjun á björgunarskipi á svæði 6, Verði II sem þjónustar svæði frá Arnarfirði að Kollafirði á sunnanverðum Vestfjörðum.

Heildarkostnaður við smíði skipsins er 340 milljónir króna og það sem fellur í hlut Björgunarbátasjóðs Vestur Barðastrandarsýslu eru 85 milljónir króna. Áformað er að nýtt björgunarskip verði afhent 2026.

Nýju skipin eru smíðuð í Finnlandi í skipasmíðastöð KewaTec og eru útbúin með nýjustu siglingatæki og búnað til leitar og björgunar. Nýju skipin eru 17,1 metri að heildarlengd og eru með 5 tonna dráttargetu. Þau eru knúin áfram af tveimur öflugum Scania vélum sem geta komið þeim á allt að 32 hnúta, ganghraði núverandi skips er 14 hnútar. Gert er ráð fyrir allt að 6 áhafnarmeðlimum í fjaðrandi sætum. Skipin hafa getu til að bjarga allt að 60 manns í ítrustu neyð en pláss er fyrir 40 inni í skipinu auk þess sem í því er
eldunar- og svefnaðstaða sem er mikil framför frá eldra skipi. Skipið er sjálfréttandi og er farsvið nýs skips um 200 sm og eru skipin hönnuð til notkunar á úthafi. Þá eru öflugar brunadælur um borð sem koma að góðum notum ef slökkva þarf elda á sjó.

MÍ í samstarf við Kómedíuleikhúsið

Heiðrún skólameistari, Elfar Logi og Dóróthea aðstoðarskólameistari.

Menntaskólinn á Ísafirði hefur tekið upp samstarf við Kómedíuleikhúsið.

Samstarfið felst í því að nemendur í ákveðnum áföngum sæki reglulega leiksýningar Kómedíuleikhússins í Haukadal og verði einnig leitast við að bjóða öllum nemendum skólans upp á leikhúsupplifun í húsnæði skólans a.m.k. einu sinni á ári.

Kómedíuleikhúsið er eina atvinnuleikhúsið á Vestfjörðum. Frá stofnun leikhússins árið 1997 hefur verður settur á svið fjöldi leikverka sem eiga það flest sameiginlegt að tengjast með einum eða öðrum hætti sögu Vestfjarða. Nokkur dæmi eru Gísli Súrsson, Jón Sigurðsson strákur að vestan og Ariasman sem er nýjasta leikverk Kómedíuleikhúss.

Hvatvís grein um stöðu (að hluta) íslensku sem annars máls

Já, ég átta mig á því að ég hljóma líkt og rispuð plata og gef mér í hroka mínum að einhver nenni að renna augunum yfir það sem ég hamra á lyklaborðið. Skrif mín sem lúta að þessu máli bera keim af þráhyggju og máske smá geggjun. Só bí it!  En kannski má líta á það sem hér kemur sem eitthvað öðruvísi nálgun, nálgun þess sem er við það að leggja árar í bát þegar kemur að þessum málaflokki og segja bara „fokk it, íslensku er ekki viðbjargandi.”

Sjáum hvert hvatvísin leiðir oss.

Ég fæ ekki betur séð en að Ísland sé um margt í algerum draslflokki þegar kemur að máltileinkun innflytjenda. Byggi ég það mat mitt á því að hafa lifað og hrærst í heimi íslensku sem annars máls, verið þar vakinn og sofinn og leitast við að brydda upp á ýmsum nýjungum í málaflokknum með alltof mögrum árangri. Ég er sum sé maðurinn á bakvið Gefum íslensku séns – íslenskuvænt samfélag sem einhverjir kunna að hafa heyrt af eða lesið sér til um. Þetta er ágætis verkefni, þótt ég segi sjálfur frá, sem var spýtt í heiminn hjá Háskólasetri Vestfjarða, sem nýverið varð 20 ára (lengi lifi menntun á Vestfjörðum), en hefir nú flutt búferlum og er komið til Fræðslumiðstöðvar Vestfjarða. Kem ég ekki nálægt verkefninu lengur en treysti á að það blómstri þar sem aldrei fyrr. Gefum íslensku séns er og verðlaunaverkefni, afsakið gorgeirinn. Samt hefir það enn sem komið er ekki skilað þeim árangri sem ég batt vonir við hér fyrir vestan. Langt í frá. Eftir 3-4 ár er útkoman enn mjög mögur. Því miður. Þetta tekur fáránlega langan tíma.

Við þetta má svo bæta að hefi ég kennt íslensku bæði sem erlent mál svo og annað mál í allt of langan tíma. Ég festist í þessu ginnungagapi fyrir að verða tuttugu árum og á mér líkast til engrar undankomu auðið. Og talandi um erlent mál þá er það þyngra en tárum tekur að sú skuli eiginlega vera raunin hérlendis að innflytjendur læri íslensku sem erlent mál sakir þess hve aðgengi að málinu er oft og tíðum bagalegt, að hvatinn til að nota málið sé vart til staðar að ekki sé sett pressa á fólk að nota málið sem það margt hvert leggur stund á í málaskóla þar sem vissulega þarf að bæta sig hvað fjölbreytni og framboð. Þetta eru ekki bara mín orð. Þetta segja nemendur mínir æ ofan í æ.

Dæmi: Iðulega þegar ég fylgist með samskiptum (fluga á vegg) móðurmálshafa og innflytjenda eða þess aðila sem hefir málið ekki að móðurmáli þá skal móðurmálshafinn oftlega sýna þeim aðila sem reynir að tjá sig á íslensku þá megnustu vanvirðingu að svara á ensku. Annað hvort af því viðkomandi nennir ekki að bíða þær tvær til fimm sekúndur sem það oft tekur aðilann að melta það sem sagt var, eða þá að viðkomandi metur (hugsanlega) hinn aðilann framandlegan og byggir þá skoðun á útliti viðkomandi að hann/hún eða hán (djöfull er ég vók) kunni ekki málið, geti vart kunnað það. Stundum næ ég ekki að sitja á strák mínum og finn mig knúinn til að benda á að aðilinn tali íslensku, hann hafi rétt í þessu verið að því. Sannlega pirraður og nenni ekki einu sinni lengur að fara í grafgötur með það.

Sé fólk í vafa má bara ósköp einfaldalega ákveða að „kunna ekki“ ensku. Þá þarftu að tala íslensku ekki satt? Eða ætlarðu kannski að tala pólsku?

Hver svo sem ástæðan er þá eru skilaboðin skýr: Íslenska er ekki fyrir þig og fjandinn hafi mig ef ég reyni nú að gera svo lítið að liðsinna þér við að ná tökum á málinu. Enginn furða þótt enskan ríði röftum þegar íslenskan er æ sett í annað sæti og oftlega undirskipuð eins og til að mynda má sjá í Leifsstöð.

Hér er bolli fyrir Íslendinga nema hvað þar ætti að standa: Ég nenni ekki að tala íslensku við þá sem læra hana.


Og svo hvað íslensku sem opinbert mál, lögfesta stöðu þess og það að ýta þýðingum á pólsku og ensku út á hafsauga (fært í stílinn hér) varðar þá er verið að byrja á öfugum enda þar. Þegar forsendurnar til að ná tökum á málinu eru vægast sagt slælegar þá er til lítils, nema þá til þess að gera fólk enn meira hornreka, að leggja blátt bann við slíkum þýðingum. Hitt er svo annað mál að vissulega má líta á þýðingar yfir á þessi mál sem grófa mismunun gagnvart þeim sem hafa önnur tungumál að móðurmáli og spyrja sig hvort þetta ætti ekki að gilda fyrir alla. Hvers eiga þeir sem hafa króatísku að móðurmáli t.d. að gjalda!? Eiga þeir þá bara að læra íslensku!? Það er þó önnur saga. Vissulega má taka undir að íslenskan eigi að vera ráðandi, helst kannski allsráðandi, að of mikið af þýðingum letji til íslenskunotkunar. En það gerir einnig almenn enskunotkun í samfélaginu. Það væri því hyggilegra að byrja á þeim endanum. Þá skapast kannski forsendur til að „forðast notkun útlensku í samskiptum við borgara í lengstu lög“ svo ég vitni til orða Snorra Mássonar.

En sennilega er okkur bara ekki viðbjargandi í þessum efnum.

Hugsanleg lausn: Hvetjum þá sem við þekkjum (innflytjendur) til að tala íslensku, tölum íslensku við þá, líka þegar þeir svara á ensku, líka þegar það tekur lengri tíma, líka þegar stundum þarf að giska á merkinguna … þetta er allt hluti af ferli máltileinkunar. Í mínu tilfelli er þetta einfalt: Ég neita að tala annað mál en íslensku, bara nenni því ekki og finnst ekki hægt að ætlast til þess af mér, en legg mig í líma við að tala skiljanlega, skýrt og einfalt. Slíkt má æfa. Ég mæli því með að fólk bjóði vini, maka, kunningja eða kollega með sér á kaffihús/tónleika/veitingastað eða þá á viðburði Gefum íslensku séns, búi viðkomandi fyrir vestan, (áþekk verkefni má örugglega og finna í heimabyggð) og spreyti sig á þessu. Þetta er æfing sem margborgar sig.

Ólafur Guðsteinn Kristjánsson

Höfundur kennir íslensku sem annað mál við Háskóla Íslands.

Nýjustu fréttir